Lookback: 07 April

The battle is joined.
Humabol kami ni Mark Ayaay (the mathematician from YoFire Ateneo) sa Warweek 2005. I had an exam on the 6th tapos sya din may OJT interview. It was a very nice experience. Nagcommute kami (grabeng adventure 'to!). Buti hindi kami naligaw haha;D. Pagdating namin sa drop-off point ng vehicles, nakasalubong agad namin ang guys ng YoFire. Nakapang-hiking outfit na sila. Niyaya na nila kami ni Mark. Syempre sumunod naman kami.. kasi obviously, wala kaming gagawin sa hotel. Teka, nakaputi pala ako.. Haha! buti na lang nakapagpalit kami ng gear ni Mark sa sinakyan naming bus papunta sa trail. (Grabe di pa namin nakikita kwarto namin, bakbakan kaagad!;D)

The trek.
Ang hirap ng trail. We had to walk and jog for around 20 minutes of grasslands bago yung mountain trail. Pagdating namin sa mountain trail, medyo mahirap sya kasi pababa (a 60-70 degree slope of compacted mud makes it real messy). And yes, mas mahirap sya paakyat. Pero go pa din. We were like that for 10 minutes or so. Pagdating namin sa destination namin, we were awestruck.. Ang ganda ng waterfalls! Grabe wild talaga. Di pa sya nadaanan ng sibilisasyon ng dumi. Wala ng peropero, naligo kami! Ang sarap ng tubig! Malamig! I already forgot then that I barely slept for 3 days! Astig! After around 30 minutes of swimming and taking the beauty of nature all in, it's time to go back to our quarters. Sinuot ko lang yung T-shirt ko tapos yung medyas ko tapos yung sapatos ko. My shorts were dripping wet. And I was kinda concerned kasi sigurado babaho yung paa ko kasi basa pa sya nung nagmedyas ako (wala kaming towel.) pero oks lang;D

Going up.
Heto ang challenge talaga. After taking all the dirt form our body, we hike up, knowing that it will be messier. Yung iba naghanap ng tungkod kasi talagang mahirap sya. "One step at a time." I told to myself. C'mon! Kaya ko 'to!;D One step at a time.. nakarating din kami sa bus.. only to know that we have 10 minutes left bago isara ang buffet sa hotel.. Hala sige ratrat ang bus! Nagvideoke pa sina B1 at B2: Nono at Armand. Pagdating namin sa drop off, 5 minutes remaining, sumakay na agad kami ng bangka papunta sa isla ng hotel namin. Sani nina kuya Chris, diretso na daw agad kami sa dining area. At dumiretso nga kami! We looked like rags inside the hotel. Yung mga tao nagtitinginan sa amin. We don't care haha!;D Ang sarap ng foooooooood! Ahhhhhhhhhhh! Pero disappointed ako sa spaghetti. Maasim. Ngyorks.

The eye of the storm.
Nagbihis at naligo ako sa kwarto namin. Ahhhhhhh! Sarap maligo! Grabe! Nagpalit ako ng fresh clothes. Tapos I rested myself kasi alam ko umpisa pa lang ng araw. Mas matindi yung mamaya. The Survivor. Rest.....